Het persbericht van Human over de documentaire ‘Help! een homo in de klas’, uitgezonden maandag 13 december Nederland 2, maakte al duidelijk dat het met de positie van homoseksuelen in het middelbaar onderwijs niet bijster gesteld zou zijn. Na het zien van deze prachtige film moet de conclusie zelfs zijn dat die positie uiterst benard en ontluisterend is.

Ik heb zeer grote waardering voor de professionaliteit en ook durf van het breed samengestelde voorlichtingsteam van het COC Amsterdam. Zij zien zichzelf voor behoorlijke hete vuren geplaatst op de scholen waar zij hun voorlichtingen mogen geven. Je kon merken dat de voorlichters een hecht en goed geschoold team vormen en elkaar constant feedback en steun geven. Dat kan ook niet anders, wil je als strijdbaar en betrokken homoseksueel in die wildernis op middelbare scholen enthousiast je voorlichtingen over homoseksualiteit kunnen blijven geven.

In de documentaire waren hele mooie reacties te beluisteren van de scholieren en voor de oplettende televisiekijker ook te zien. Daartegenover waren er ook zeer schokkende opvattingen en uitspraken te horen die varieerden van ‘het mag bij ons (?) niet; ik ban een homo uit de familie; ze moeten gevangenisstraf krijgen en die homo’s moeten gewoon vermoord worden’.

De laatste jaren wordt in het maatschappelijk verkeer homoseksualiteit steeds meer onderdeel van de ‘diversiteitdiscussie’. Daarmee wordt homoseksualiteit niet verbijzonderd maar opgenomen in het gehele spectrum van de divers samengestelde (multi)culturele knuffelsamenleving. Dat is het gevolg van de veronderstelling dat homoseksuelen in de laatste 30 tot 40 jaar na een lange en soms harde strijd zijn geëmancipeerd en dat homoseksualiteit is geaccepteerd, met als hoogtepunt de gelijkstelling van het burgerlijk huwelijk.

De belangengroeperingen verkeerden daarna in de veronderstelling dat de strijd daarmee gestreden was en konden vervolgens tevreden en soms overlopend van zelfgenoegzaamheid in hun stoelen achterover gaan leunen. De realiteit is echter zeer weerbarstig en hard. Vrijheid, gelijkheid en broederschap voor homoseksuelen is niet vanzelfsprekend en zal dat ook nooit zijn. Dat leert de geschiedenis steeds weer. Deze aangrijpende documentaire toont eens te meer aan dat praten over een veilig begrip als diversiteit niet effectief is en dat het homo-haat  en –geweld bij o.a. jongeren van dit niveau en deze achtergrond niet voorkomt en/of bestrijd. Om dat laatste te bereiken is het een absolute noodzaak om homoseksualiteit expliciet te benoemen en uit de diversiteitdiscussie te halen, zoals het COC regio Amsterdam dat doet.. Zonder dat zal een veilige (school)wereld voor de meeste homo’s en lesbo’s (weer) heel ver weg zijn en blijven, alle mooie woorden van de homo-elite, politici en overige beleidsmakers ten spijt.

Ruud Steenbergen.

www.human.nl