'As sombras da alma' (de schaduwen van de ziel), u weet: met 1 lesuur voorlichting verander je niet het denken, laat staan het gedrag van mensen. Ik las het laatst ergens op het GK-platform van de Gay-krant naar aanleiding van een ingezonden brief van ene Menno of Meino de huppeldepup van de meest Roze Provincie van Nederland.
De verhalen die de anderen over u vertellen en de verhalen die u over uzelf vertelt: welke komen in de buurt van de waarheid? Is er bij dergelijke verhalen eigenlijk wel een verschil tussen waar en onwaar? Behalve het uiterlijk, zijn de feitelijkheden dan de bedrieglijke schaduwen van onze verhalen?
Ik moest hier laatst aan denken tijdens een slordig verjaardagsfeestje in H., waar Erwin O. en Arie B. ook waren. Arie had een paar uit de kast gekomen jongens meegenomen en dat bleken neefjes, of nichtjes in dit geval, van Erwin te zijn. Ik kende ze ook nog van vroeger als kleine hummels, spelend met poppen en thee-serviesjes. Erwin was blij verrast, maar had altijd al gedacht dat ze zó zouden zijn en maakte daarbij zo'n gil nichterige beweging met z'n heupen. De bedrieglijke schaduwen van onze verhalen bleken feitelijkheden te zijn.
Maar wat was het fijn ze zo gelukkig te zien. "Want zo is het toch, m'n jongen, nooit is er een lied gezongen over de verboden kus van Romeo en Julius. Want daar zijn we nog niet aan toe. Er moest toch ook een liedje zijn, al was 't alleen maar een refrein, al waren 't maar vijf regeltjes, over Romeo en Julius. Maar we zijn er niet aan toe, taboe taboe. Geen aria's, nooit aria's voor de paria's. Maar over veertig jaar, wie weet! Staan er liedjes op de hitparade, niet alleen maar over hij en zij, maar ook over hij en hij. Liedjes over hem en hem, zonder aarzeling of rem. Dan speelt elke musicus, dan zingt iedere romanticus heel gewoon, zo is het dus: Romeo en Julius", want zo heten die twee neefjes van ons inmiddels dus.
'As sombras da alma', de schaduwen van de ziel van neefjes, of nichtjes in dit geval, Romeo en Julius. Wat was het mooi ze te zien ergens in een schemer hoekje op het vrolijke feest. Het verjaardagsfeestje liep weer eens wat ouderwets uit de hand door meegenomen 'H3O-visjes' met één of ander mistig spul erin voor in de drankjes en zogenaamde coc-cocktails, geserveerd in lege mosterdpotjes inclusief deksel. Zodoende belandde ik de volgende dag weer op de soa-poli, dit keer met een chinese massage jongen die een eng gebarentaal-verhaal had verteld over de alom heersende H3O (Haarlems 3e Ongeluk)-aandoening. Gelukkig liep het dit keer wederom met een sisser af: het waterige derde-ongeluk-aandoeningen-visjes-verhaal van de massage jongen leek namelijk bedrieglijk waar, vanwege z'n slechte kloepoek-nederlands en door een knullig vertoonde H3O (Homo's 3x Overgeven)-promotiefilm in de massagesalon. Welke verhalen komen in de buurt van de waarheid?
En dan krijgt u nog de 'klaploper' uit de jaarlijkse Arondéuslezing, gehouden in het Haarlemse Teylersmusuem aan amice Gerhard S. : 'Laat evenveel vrouwen als mannen aan het woord, dat voorkomt al een groot gedeelte van het probleem zoals wij dit nu voor de derde maal ervaren'.
Uw Lues te B. |
